Gobaith

Wel, mae gen i neges i’r byd

Wel, mae gen i neges i’r byd – Gwrandewch nawr ar eiriau ‘nghân. Dwi ddim yn bregethwr mawr, Ond mae nghalon i ar dân. Nid fi yw yr unig un, Mae’r fflam ar led drwy’r byd. Cenhedlaeth o bobl sy’n hiraethu Am gael gweld diwygiad mawr yn dod. Haleliwia, Pobl sy’n cael eu bendithio. Haleliwia, […]


Wrth gofio’i riddfannau’n yr ardd

Wrth gofio’i riddfannau’n yr ardd, a’i chwŷs fel defnynnau o waed, aredig ar gefn oedd mor hardd, a’i daro â chleddyf ei Dad, a’i arwain i Galfari fryn, a’i hoelio ar groesbren o’i fodd; pa dafod all dewi am hyn? Pa galon mor galed na thodd? THOMAS LEWIS, 1760-1842 (Caneuon Ffydd 519)  

  • Gwenda Jenkins,
  • March 25, 2015

Wrth gofio d’air, fy Iesu glân

Wrth gofio d’air, fy Iesu glân, mawr hiraeth arnaf sy am ddod yn isel ger dy fron yn awr i’th gofio di. Dy gorff a hoeliwyd ar y pren yw bara’r nef i mi; dy waed sydd ddiod im yn wir, da yw dy gofio di. Wrth droi fy llygaid tua’r groes, wrth weled Calfarî, […]

  • Gwenda Jenkins,
  • March 24, 2015

Wele fi yn dyfod

“Wele fi yn dyfod,” llefai’r Meichiau gwiw; atsain creigiau Salem, “Dyfod y mae Duw.” Gedy anfeidrol fawredd nef y nef yn awr; ar awelon cariad brysia i barthau’r llawr. Pa ryw fwyn beroriaeth draidd yn awr drwy’r nen? Pa ryw waredigaeth heddiw ddaeth i ben? Miloedd o angylion yno’n seinio sydd, “Ganwyd y Meseia, heddiw […]


Wele’n gwawrio ddydd i’w gofio

Wele’n gwawrio ddydd i’w gofio, geni Seilo, gorau swydd; wele ddynion mwyn a moddion ddônt â rhoddion iddo’n rhwydd: hen addewid Eden odiaeth heddiw’n berffaith ddaeth i ben; wele drefniad dwyfol gariad o flaen ein llygad heb un llen. Duw a’n cofiodd, Duw a’n carodd, Duw osododd Iesu’n Iawn; Duw er syndod ddarfu ganfod trefn […]

  • Gwenda Jenkins,
  • March 20, 2015

Wele, cawsom y Meseia

Wele, cawsom y Meseia, cyfaill gwerthfawroca’ ‘rioed; darfu i Moses a’r proffwydi ddweud amdano cyn ei ddod: Iesu yw, gwir Fab Duw, Ffrind a Phrynwr dynol-ryw. Hwn yw’r Oen, ar ben Calfaria aeth i’r lladdfa yn ein lle, swm ein dyled fawr a dalodd ac fe groesodd filiau’r ne'; trwy ei waed, inni caed bythol […]

  • Gwenda Jenkins,
  • March 19, 2015

Wrth rodio gyda’r Iesu

Wrth rodio gyda’r Iesu ar y daith, mae’r ofnau yn diflannu ar y daith; mae gras ei dyner eiriau, a golau’r ysgrythurau, a hedd ei ddioddefiadau ar y daith, yn nefoedd i’n heneidiau ar y daith. Wrth rodio gyda’r Iesu ar y daith, ein calon sy’n cynhesu ar y daith: cawn wres ei gydymdeimlad, a’n […]


Wel dyma’r Ceidwad mawr

Wel dyma’r Ceidwad mawr a ddaeth i lawr o’r nef i achub gwaelaidd lwch y llawr – gogoniant iddo ef! Bu farw yn ein lle ni, bechaduriaid gwael; mae pob cyflawnder ynddo fe sydd arnom eisiau’i gael. Ei ‘nabod ef yn iawn yw’r bywyd llawn o hedd, a gweld ei iachawdwriaeth lawn sydd yn dragwyddol […]

  • Gwenda Jenkins,
  • March 13, 2015

Wele’n sefyll rhwng y myrtwydd

Wele’n sefyll rhwng y myrtwydd wrthrych teilwng o’m holl fryd, er mai o ran yr wy’n adnabod ei fod uwchlaw gwrthrychau’r byd: henffych fore y caf ei weled fel y mae. Rhosyn Saron yw ei enw, gwyn a gwridog, teg o bryd; ar ddeng mil y mae’n rhagori o wrthrychau penna’r byd: ffrind pechadur, dyma’r […]

  • Gwenda Jenkins,
  • March 13, 2015

Wele wrth y drws yn curo

Wele wrth y drws yn curo, Iesu, tegwch nef a llawr; clyw ei lais ac agor iddo, paid ag oedi funud awr; agor iddo, mae ei ruddiau fel y wawr. Parod yw i wneud ei gartref yn y galon euog, ddu a’i phrydferthu â grasusau, gwerthfawr ddoniau’r nefoedd fry; agor iddo, anghymharol Iesu cu. O […]