Gobaith

Er yr holl ofid sy’n llethu fy myd

Er yr holl ofid sy’n llethu fy myd Mae Enw Iesu’n fwy nerthol; Er yr holl ofn a’r amheuon i gyd, Mae Enw Iesu’n fwy nerthol; Grymoedd sy’n bygwth dinistrio ein ffydd, Wrth enw Iesu, sy’n colli’r dydd; Gwag grefyddoldeb yn fethiant a fydd, Mae enw yr Iesu’n fwy nerthol. Iesu, dy enw sy’n gryf […]


Effesiaid 5: 18b-20

Byddwch yn awyddus i gael eich lenwi â’r Ysbryd. Canwch salmau, emynau a chaneuon ysbrydol i’ch gilydd, a chreu cerddoriaeth i’r Arglwydd yn eich calonnau wrth wneud hynny. Rowch ddiolch bob amser am bopeth yn enw ein Harglwydd Iesu Grist a Duw ein Tad. (Grym Mawl 2: 18b) Effesiaid 5: 18b-20

  • Gwenda Jenkins,
  • June 10, 2015

Enaid gwan, paham yr ofni?

Enaid gwan, paham yr ofni? Cariad yw meddwl Duw, cofia’i holl ddaioni. Pam yr ofni’r cwmwl weithian? Mae efe yn ei le yn rheoli’r cyfan. Os yw’n gwisgo y blodeuyn wywa’n llwyr gyda’r hwyr, oni chofia’i blentyn? Duw a ŵyr dy holl bryderon: agos yw dynol-ryw beunydd at ei galon. Er dy fwyn ei Fab […]

  • Gwenda Jenkins,
  • April 29, 2015

Efengyl tangnefedd, O rhed dros y byd

Efengyl tangnefedd, O rhed dros y byd, a deled y bobloedd i’th lewyrch i gyd; na foed neb heb wybod am gariad y groes, a brodyr i’w gilydd fo dynion pob oes. Sancteiddier y ddaear gan Ysbryd y ne'; boed Iesu yn Frenin, a neb ond efe: y tywysogaethau mewn hedd wrth ei draed a […]


Er mai cwbwl groes i natur

Er mai cwbwl groes i natur yw fy  llwybyr yn y byd ei deithio wnaf, a hynny’n dawel yng ngwerthfawr wedd dy ŵyneb-pryd; wrth godi’r groes ei chyfri’n goron mewn gorthrymderau llawen fyw, ffordd yn union, er mor ddyrys, i ddinas gyfaneddol yw. Ffordd a i henw yn “Rhyfeddol” hen, a heb heneiddio yw; ffordd […]

  • Gwenda Jenkins,
  • March 27, 2015

Er gwaetha’r maen a’r gwylwyr

Er gwaetha’r maen a’r gwylwyr cyfododd Iesu’n fyw; daeth yn ei law alluog â phardwn dynol-ryw; gwnaeth etifeddion uffern yn etifeddion nef; fy enaid byth na thawed â chanu iddo ef. Boed iddo’r holl ogoniant, Iachawdwr mawr y byd; mae’n rhaid i mi ei ganmol pe byddai pawb yn fud; mae’n medru cydymdeimlo â gwaeledd […]

  • Gwenda Jenkins,
  • March 25, 2015

Engyl glân o fro’r gogoniant

Engyl glân o fro’r gogoniant hedant, canant yn gytûn; clywch eu llawen gân uwch Bethlem, “Heddiw ganwyd Ceidwad dyn”: dewch, addolwn, cydaddolwn faban Mair sy’n wir Fab Duw, dewch, addolwn, cydaddolwn Iesu, Ceidwad dynol-ryw. Mwyn fugeiliaid glywsant ganu a hwy’n gwylio’u praidd liw nos; gwelent Dduw ar ddyn yn gwenu yng ngoleuni’r seren dlos: dewch, […]

  • Gwenda Jenkins,
  • March 19, 2015

Er chwilio’r holl fyd

Er chwilio’r holl fyd a’i fwyniant i gyd nid ynddo mae’r balm a’m hiacha; ond digon im yw yr Iesu a’i friw, fe’m gwared o’m penyd a’m pla. O’r nefoedd fe ddaeth i achub rhai caeth, fe’i gwelwyd mewn preseb oedd wael; ar groesbren fe’i caed, rhoes drosom ei waed, ei debyg ni ellir ei […]


Er maint yw chwerw boen y byd

Er maint yw chwerw boen y byd mi rof fy mryd ar Iesu, ac er pob cystudd trwm a loes mi dreulia’ f’oes i’w garu. Ni welais gyfaill dan y sêr mor dyner ag yw Iesu; ‘rwy’n penderfynu treulio f’oes i ddwyn ei groes dan ganu. Ni theimlais ddim gofidiau dwys wrth roi fy mhwys […]

  • Gwenda Jenkins,
  • March 13, 2015

Ein nerth a’n cadarn dŵr yw Duw

Ein nerth a’n cadarn dŵr yw Duw, ein tarian a’n harfogaeth; o ing a thrallod o bob rhyw rhydd gyflawn waredigaeth. Archelyn dyn a Duw llawn o gynddaredd yw, ei lid a’i ddichell gref yw ei arfogaeth ef; digymar yw’r anturiaeth. Ni ellir dim o allu dyn: mewn siomiant blin mae’n diffodd; ond drosom ni […]